Diagnoza depresji u dzieci i młodzieży w Gliwicach

Gdy zmiany nastroju lub zachowania — wycofanie, drażliwość, utrata zainteresowań, problemy ze snem, apetytem lub w szkole — utrzymują się od kilku tygodni, nasilają się i utrudniają codzienne życie. Przy krótkotrwałych trudnościach dobrym pierwszym krokiem jest konsultacja psychologiczna; psycholog powie, czy diagnoza jest potrzebna.

Nie. Pojedynczy sygnał ani kilka gorszych dni nie oznaczają depresji. Podobny obraz mogą dawać stres, kryzys adaptacyjny, trudności w relacjach czy zmęczenie. Diagnoza służy właśnie temu, żeby spojrzeć na całość funkcjonowania dziecka i rozróżnić przyczyny — a nie „zaliczyć objawy”.

Tak. U dzieci i nastolatków obniżony nastrój częściej niż u dorosłych ujawnia się przez drażliwość, wybuchy złości, skargi na ból brzucha lub głowy, wycofanie i trudności w zachowaniu — a nie przez wypowiedziany smutek. Dziecko może też „czasem bywać radosne”, zwłaszcza w bezpiecznych sytuacjach, co nie wyklucza trudności.

Tak — rozmowa z rodzicem lub opiekunem jest ważną częścią procesu. Równie ważna jest perspektywa dziecka lub nastolatka. Zakres rozmów zależy od wieku i sytuacji: u młodszych dzieci rodzic zwykle uczestniczy w większej części spotkań, nastolatek potrzebuje też przestrzeni na rozmowę bez rodzica. Zasady psycholog omawia na początku.

Liczba spotkań zależy od wieku dziecka i sytuacji — ustala ją psycholog po pierwszej rozmowie. Proces obejmuje rozmowę z rodzicem, spotkanie z dzieckiem lub nastolatkiem, zebranie informacji o funkcjonowaniu, w razie potrzeby kwestionariusze, analizę oraz osobne omówienie wyniku.

Konsultacja psychologiczna (200 zł, 50–60 min) to rozmowa i wstępne rozeznanie sytuacji — często pierwszy krok. Diagnoza depresji (550 zł) to osobny proces: rozmowy z rodzicem i z młodą osobą, zebranie informacji o funkcjonowaniu, narzędzia dobrane do wieku, analiza i rozróżnienie od innych przyczyn, omówienie wyniku i pisemne podsumowanie. To nie jest droższy wariant konsultacji.

Omówienie wyniku ze specjalistą, pisemne podsumowanie wyniku diagnostyki wraz z wnioskami oraz informację o możliwych dalszych krokach. Po omówieniu wyniku specjalista przedstawia możliwe dalsze kroki i, jeśli jest taka potrzeba, wskazuje odpowiedni kierunek dalszego wsparcia. Formę i termin przekazania podsumowania ustala psycholog.

Jeżeli młoda osoba mówi o odebraniu sobie życia, samouszkodzeniu albo znajduje się w bezpośrednim zagrożeniu, nie czekaj na planową wizytę — zadzwoń pod 112 lub udaj się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego. Bezpłatnie i całodobowo: 116 111 (telefon zaufania dla dzieci i młodzieży) oraz 116 123 (wsparcie dla dorosłych, także dla rodzica).